نیمینگ، لوگو و پکیجینگ برای یک هویت واحد

صورت‌مسئله

ساختن یک هویت از صفر: بدون نام، بدون نشانه، بدون رنگ، و بدون هیچ قاعده‌ای درباره‌ی اینکه هر کدام وقتی به یک سطح واقعی می‌رسند چطور رفتار کنند.

ایده

به ترتیب پیش برویم، و از نیمینگ رد نشویم. نام تنها تصمیمی است که همه‌ی تصمیم‌های بعدی از آن ارث می‌برند — لوگوتایپ دورش کشیده می‌شود، پکیجینگ باید در اندازه‌های کوچک حملش کند، و نامی که بی‌دقت انتخاب شود تا آخر عمر برند، بی‌سروصدا از هر طراحی بعدی مالیات می‌گیرد.

چه ساختیم

نیمینگ، بعد لوگوتایپ و استدلالی که به آن رسید، بعد سیستم رنگ، و بعد پکیجینگ و ست اداری. بخش آخر بیشتر از آنچه معمولاً به حسابش می‌آورند اهمیت دارد: هویتی که فقط به شکل فایل وجود دارد، هنوز آزمایش نشده. آزمایشش وقتی است که برای اولین بار در اندازه‌ی واقعی روی متریال واقعی چاپ شود و به دست کسی برسد.

درباره‌ی نام کارفرما

این پروژه بدون نام کارفرما منتشر شده. این خواست خود کارفرماست، نه جاافتادگی — کار واقعی است و تصویرها همان خروجی‌های واقعی پروژه‌اند. KHN نام هیچ کارفرمایی را پیش از توافق او روی یک صفحه‌ی عمومی نمی‌گذارد.

ما یک کسب‌وکار را تزیین نمی‌کنیم؛ به آن جهانی برای ایستادن می‌دهیم.